Μαέστρος και μουσικοπαιδαγωγός (Πτολεμαΐδα, 1936).

Δίδαξε μουσική στη δημόσια μέση εκπαίδευση (1974-1989), ολοκληρώνοντας την υπηρεσία του στη Βαρβάκειο Πρότυπο Σχολή. Παράλληλα ήταν υπεύθυνος του μουσικού τμήματος των Εκπαιδευτηρίων Ζηρίδη (1974-1985), όπου ανάμεσα στις ποικίλες πολιτιστικές δραστηριότητες διοργάνωσε τον Διασχολικό Διαγωνισμό Τραγουδιού «Άμιλλα» (1980-1984). Συνέχισε στην Αυστραλία (1990-1992) ως προσκεκλημένος καθηγητής στο Ελληνικό Κολέγιο «Άγ. Ιωάννης» της Μελβούρνης.

Από το 1968 είναι καθηγητής ανώτερων θεωρητικών στο Εθνικό Ωδείο. Υπήρξε καλλιτεχνικός διευθυντής του Ωδείου Κόνταλυ και εξακολουθεί να είναι Πρόεδρος της καλλιτεχνικής του επιτροπής. Το 1994 συντέλεσε στην ίδρυση του Βαρβούτειου Δημοτικού Ωδείου Πτολεμαΐδας του οποίου ήταν ο  καλλιτεχνικός διευθυντής μέχρι το 2008. Υπήρξε καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Ωδείου, παράρτημα Χερσονήσου Ηρακλείου Κρήτης και άλλων Ωδείων.

Είναι ο δημιουργός και διευθυντής της Χορωδίας σπουδαστών Εθνικού Ωδείου. Ίδρυσε τη Χορωδία του Ινστιτούτου Μακεδονικών Σπουδών Αυστραλίας και συνεργάστηκε με την Συμφωνική Ορχήστρα Rantus Collegium. Ίδρυσε και διευθύνει την Πολυφωνική Χορωδία Πτολεμαΐδας. Εξελέγη δύο φορές Α’ Αντιπρόεδρος της Στέγης Ελληνικών Χορωδιών. 

Υπήρξε ο ιδρυτής της Πολιτιστικής Κίνησης Σπουδαστών Εθνικού Ωδείου, ιδρυτικό μέλος και πρώτος αντιπρόεδρος του Συλλόγου Αποφοίτων Εθνικού Ωδείου, γενικός γραμματέας και κατόπιν πρόεδρος της Ένωσης Φιλομούσων Ελλάδας. Ανακηρύχτηκε επίτιμο μέλος της Ελληνικής Ένωσης για τη Μουσική Εκπαίδευση (ΕΕΜΕ,1999).

Ανάμεσα στους μαθητές του στα ανώτερα θεωρητικά οι μαέστροι Μίλτος Λογιάδης, Μιχάλης Οικονόμου, Δημήτρης Μπουζάνης, Φάλια Παπαγιαννοπούλου και Μιχάλης Πατσέας, οι συνθέτες Νίκος Πλατύραχος και Χρίστος Θεοδώρου, οι μουσικοπαιδαγωγοί Βάλια Κουλάκου και Γιάννης Γιαννάκος και οι μονωδοί Αλεξία Βουλγαρίδου, Ελπινίκη Ζερβού, Γωγώ Ηλιοπούλου, Σόνια Θεοδωρίδου, Μαίρη-Έλεν Νέζη, Τζούλια Σουγλάκου κ.ά.

Το 1984 ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με το Μουσικοπαιδαγωγικό Σύστημα Κόνταλυ και από τότε έγινε ο πρωτεργάτης για τη διάδοση αυτής της εκπαιδευτικής φιλοσοφίας στην Ελλάδα ως ιδρυτής και πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Κόνταλυ (1987). Υπό την αιγίδα του διοργανώθηκαν πολυάριθμα πανελλήνια αλλά και τοπικά σεμινάρια Κόνταλυ καθώς και το 9ο Διεθνές Συμπόσιο Κόνταλυ (1989, Αθήνα). Για την προσφορά του τιμήθηκε από το Ουγγρικό Ινστιτούτο Κόνταλυ με το βραβείο «A Kodály Intézetért» και από το Ουγγρικό Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού με την «Πλακέτα της Εκατονταετίας Κόνταλυ» και με το βαρυσήμαντο «Pro Cultura Hungarica».

Σπούδασε μουσική πρώτα με τον πατέρα του Γιώργο Πατρικίδη, δάσκαλο μουσικής και χορού. Μετά τις γυμνασιακές του σπουδές πήγε στο Παρίσι όπου σπούδασε θεωρητικά και διεύθυνε τη χορωδία της ορθόδοξης μητρόπολης (Αγ. Στέφανος). Συνέχισε τις σπουδές του στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών με τον διευθυντή της Λυρικής Σκηνής Μιχάλη Βούρτση στη διεύθυνση χορωδίας και τα ανώτερα θεωρητικά (πτυχία Ωδικής, Αρμονίας και Αντίστιξης) και τέλος με τον Δημήτρη Δραγατάκη (πτυχίο Φυγής). Παράλληλα σπούδασε κλασικό τραγούδι με την Καίτη Παπαλεξοπούλου και παρακολούθησε σεμινάρια διεύθυνσης με τον Peter Erdei, διευθυντή του Ουγγρικού Ινστιτούτου Kodály.

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial